Kunstwerken
Video
Video
Overzicht

Florentijn de Boer (1993), geboren in Voorburg en momenteel woonachtig en werkend in Nederland, is in 2017 afgestudeerd aan de afdeling Beeldende Kunst van de Koninklijke Academie in Den Haag.

Ze werkt voornamelijk met oliekrijt op doek. De doeken die ze gebruikt, zijn gemaakt van onbehandeld linnen, een materiaal dat ze heeft gekozen vanwege de milieuvriendelijkheid. Met haar kleurrijke, abstracte schilderijen stelt ze de kijker in staat op een onconventionele manier te observeren en te ervaren.

Na een serie abstracte werken die gefragmenteerde elementen uit het magisch realisme, mangastripboeken, weelderige landschappen met onbekende flora en buitenaardse beschavingen, zijn de nieuwe gelaagde ‘bloemstillevens’ van Florentijn de Boer figuratiever en huiselijker van aard. De wereld is letterlijk kleiner geworden. Net als in bloemstillevens van oude meesters gaat het in Florentijns nieuwe werken over vergankelijkheid, maar ook over zuiverheid.Op het doek bevriest de kunstenaar de tijd; de bloemen, vormen en patronen staan een moment stil in hun ontwikkeling naar de onherroepelijke vergankelijkheid. Tegelijkertijd brengt ze de suggestie van beweeglijke materie in de werken, alsof een bries wind een stuk stof oplicht of de bloemenbladeren doen trillen.Vergankelijkheid wordt ook verbeeld in schilderijen waarbij de textielpatronen doen denken aan zomerse strandstoelen, parasols of tafelkleden waarvan de kleuren zijn verbleekt door de zon. Vage contouren herinneren aan een oorspronkelijk voorwerp dat daar lange tijd in de zon heeft gestaan maar is weggehaald en een lege plek heeft achtergelaten. Zo maakt de kunstenaar tevens de werking van de zon zichtbaar evenals het verstrijken van de tijd. 

In tegenstelling tot de oude meesters zijn de bloemen in de composities van de hedendaagse kunstenaar geïsoleerd, uit hun oorspronkelijke context - de natuur- getrokken en bestaat het achterliggende landschap uit herhalende grafische patronen waarvoor onder andere de reliëfs, mozaïekvloeren en -tegels in Italië haar inspiratiebronnen vormen en die ze naar haar hand zet, zoals in het werk Touch Nothing Never Nowhere. Door digitaal knippen, plakken, vergroten en verkleinen, het vermengen van elementen en het laten 'overlappen' van vormen, worden gedeeltes niet meer zichtbaar of komen juist tevoorschijn. Zo speelt ze met ruimte- en dieptewerking.

Collecties:

NN 

Deloitte.

Tentoonstellingen