No Waste

3 September - 30 October 2021
Overzicht

No Waste: de titel zegt het al. De ontwerpers en kunstenaars Simone Post, Stefan Gross, Diederik Schneemann en Tomáš Libertíny verwerken gemeenschappelijke thema’s in hun werk, zoals duurzaamheid, eco-vriendelijke productie en het vinden van oplossingen voor restmaterialen. Ze tonen de schoonheid, esthetiek en waarde van afgedankte materialen die ze in een andere vorm een nieuw leven geven. 

De expositie laat uiteenlopende manieren zien waarop kunstenaars en ontwerpers omgaan met restmaterialen. Zo geeft Diederik Schneemann gebruikte materialen een waardevol nieuw leven door van smurfen een Ming-vaas te maken of van parfumflesjes een glinsterende kroonluchter. Simone Post maakt met hergebruikte Vlisco stoffen organische vormen die samenkomen in prachtige wandsculpturen en Tomáš Libertíny werkt zelfs samen met de natuur door met bijenkolonies Honeycomb Amphora-vazen van bijenwas te creëren.

 

Textiel- en productdesigner Simone Post toont op de gehele bovenverdieping van de galerie uiteenlopend werk waar een rode draad doorheen loopt: of het nu een nieuw samengesteld kleed van afgekeurd rundleer is, afgedankte Adidas-sneakers of reststoffen van Vlisco, altijd gaat ze op zoek naar de verborgen schoonheid en waarde van de als afval bestempelde materialen. Post geeft die reststromen een nieuw leven waarin het vorige leven niet is weggepoetst of vernietigd, maar verwerkt tot kleurrijke, esthetische en gelaagde producten met een nieuwe eeuwigheidswaarde. Ze doet daarvoor onderzoek naar kleuren en zelfbedachte technieken waarbij ze veel waarde hecht aan het experiment, het proces en een grote mate van ambachtelijkheid. 

 

New Old Chairs

Na vijf jaar samenwerken met bedrijven als Adidas, Kvadrat en Vlisco met de ambitie verandering en impact teweeg te brengen door hun afvalmateriaal te verwerken tot duurzame nieuwe producten, duikt ze weer diep in haar eigen projecten die ze tijdens No Waste toont. De New Old Chairs, houten stoelen waar niets mis mee is maar die kennelijk zo gedateerd zijn dat ze in kringloopwinkels niet worden verkocht, zijn daar een mooi voorbeeld van. Ze zijn ingetaped en geverfd met een prachtig kleurverloop waarbij ook hier delen van het oude bewust zichtbaar blijft. 

 

Vlisco-Wildflowers

Centraal in de expositie staat een serie wandwerken met de overkoepelende titel Wildflowers. De zorgvuldig geselecteerde stroken resttextiel met kleurrijke waxprints uit de fabriek van Vlisco, wikkelt ze met een zelfbedachte techniek totdat er nieuwe organische bloem- en plantvormen, zeesterren en andere organismen ontstaan. 

In deze kleine composities vind je het oorspronkelijke leven terug, evenals haar fascinatie voor de natuur. “We ontregelen de natuur volledig met al ons afval, maar tegelijkertijd is de natuur krachtiger dan wij. Uit iets dat vergaat of bederft groeit altijd weer iets nieuws. Zo ga ik ook met afval om door met aandacht en liefde iets moois te laten groeien uit materiaal dat men doorgaans oud, lelijk of niet perfect genoeg noemt en daarom wordt verbrand of gedumpt”, zegt de ontwerper. 

 

Flower Bonanza

Flower Bonanza’s zijn weelderige bloemenstillevens keurig gevat in een vierkant kader, alsof de mens de natuur in een keurslijf perst. De scifi-rococo-achtige driedimensionale werken met handgemaakte plastic bloemen met zuurstokroze, gifgroene, donkerblauwe of crèmekleurige kleuren met spikkels als stracciatella-ijs, zijn artificiële interpretaties van wat een natuur zou kunnen zijn in de toekomst. Een natuur die eigenlijk net zo kunstmatig is als het Nederlandse polderlandschap.

 

Al in 2006 ontwikkelde Stefan Gross dit biologisch afbreekbare olieplastic. Door het te smelten en er pigment aan toe te voegen, ontstaat een verleidelijk, felgekleurd materiaal dat je kunt kneden, vormen en vouwen en dat net als glas licht doorlaat. De olieachtige glans is zelfs zo begeerlijk dat je er hebberig van wordt. “Het werk staat voor de consumptiemaatschappij: alles gaat stuk, dat willen we wéér kopen en zullen we wéér weggooien”, zegt Gross.

 

Macho schapenvacht

Ook toont Gross kleine mixed media werken met de onheilspellende titel: Dude, the worst is yet to come. Uit deze wildharige dudes van schapenvacht en plastic met een zonnebril komt een nieuw kunstwerk voort dat de kunstenaar samen met textielontwerper Monique van Essen heeft vervaardigd. Het na het scheren overgebleven schapenwol van hobby-schapenhouders wordt niet weggegooid maar vervilt tot een meer dan levensgrote jas waarin kleurrijke plastic schapenkeutels bungelen. Zo refereren ze aan macho mannen als boxers, rappers, maar ook machtige koningen als Henry VIII van Engeland met zijn imposante jassen met enorme (bont)kragen. “Het vilten heeft toch iets lulligs evenals keutels die in de schapenvacht blijft hangen. Zo ontkrachten we tegelijkertijd die macho uitstraling”, zegt Gross erover.

Kunstwerken