Art Rotterdam

June 10, 2021

Joana en Leonie Schneider komen beide uit München, studeerden in 2018 af aan de KABK - Joana aan de afdeling Textiel & Mode, Leonie als beeldend kunstenaar. 

Ze delen dezelfde soort herinneringen en laten zich in hun werk met name inspireren door het huis van hun grootmoeder in Bavaria, Duitsland. Dit door een interieurarchitect in de jaren ’70, ontworpen zogenoemde James Bondhuis, lijkt achter elke muur of voorwerp een verborgen ruimte te hebben. Over dat huis vertelt Joana verhalen door middel van geconstrueerde objecten die het Duitse thuis en een nieuw thuis verbinden. Leonie is de storyteller die zich laat inspireren door de interieurarchitectuur, de tapijten, meubels en de bewoners. Samen creëren de zussen tijdens Art Rotterdam een intiem huiselijk interieur waarin patronen en texturen uit hun grootmoeders huis een rode draad vormen.

 

 Naast deze overeenkomsten is hun keuze voor materialen en technieken zeer verschillend. Joana deconstrueerde voor Art Rotterdam bestaande meubelstukken om vervolgens verschillende onderdelen met ambachtelijke vlechttechnieken zodanig te reconstrueren dat er een totaal nieuwe vorm ontstaat. Haar huiselijke sculpturen getiteld ‘The Private Space’ zijn weliswaar herkenbaar maar blijven bewust weg van functionele gebruiksproducten. 

 Ook creëert ze op geheel eigen wijze een exterieur. Lagen riet in verschillende kleurschakeringen - vanwege de diverse stadia waarin riet droogt - knipt ze met een heggenschaar tot een kloek driedimensionaal dak of muurpaneel met reliëf. Zoals ze vaker zelf machines ontwikkelt, vervaardigde ze ook nu een nieuwe machine waarmee ze gerecycled visserstouw verwarmt en aan elkaar laat smelten, zodat er een duurzaam kleed ontstaat dat dichtbij een handgetuft wollig tapijt komt. 

 Joana Schneider ontwikkelt zich snel. Ze werd bekend met haar expressieve en theatrale maskers van kleurige gerecyclede visserstouwen en netten uit de haven van Katwijk, afgedankte materialen die ze een mooi nieuw leven geeft. Daarna werd haar werk allengs grafischer en abstracter. Ze maakte wandwerken waarin ze de ruimte tussen het touw onderzocht, en voor haar recentere serie wandwerken creëert ze duin- en prairielandschappen met felle glanzende kleuren en kleurverloop. Ook hiervoor ontwierp ze een machine om de glanzende garens om de touwen te wikkelen. 

 

In haar serie nieuwe werken die Schneider tijdens Art Rotterdam laat zien, speelt het vlechten van riet een rol. Als hedendaagse kunstenaar gebruikt Schneider traditionele technieken van Nederlandse ambachtsmensen en natuurlijke, duurzame of gerecyclede materialen. Net als de vissers in de haven van Katwijk haar leermeesters zijn, gaat ze bij Esmé Hofman, specialist in hedendaags vlechtwerk, in de leer om het rietvlechten onder de knie te krijgen. Ook bestudeert ze de eeuwenoude technieken van de rietdekkers.

 Ze geeft fenomenen als handwerk en ambacht die in onze hedendaagse (digitale) wereld niet meer op waarde worden geschat, waardoor de kennis en de eeuwenoude cultuur dreigen te verdwijnen, een nieuwe toekomst. Als hommage aan de ambachtslieden laat ze in hedendaagse kunstwerken de potentie zien.

Joana was in 2018 winnaar van de Keep an Eye Textile & Fashion Award van de Koninklijke Academie Den Haag. 

 

Leonie Schneider is vlak na haar afstuderen genomineerd voor de prestigieuze Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2020 voor haar verhalende schilderijen op textiel.  

 Waar Joana huiselijke objecten vlecht voor het interieur en het exterieur, vlecht Leonie in één beeld een heel familieverhaal samen. Haar fictieve karakters leven in een omgeving waarin patronen, texturen, herinneringen en objecten uit haar eigen jeugd een rol spelen. Haar personages lijken afkomstig uit een comic strip of komedie en te zijn overgestapt naar haar grote narratieve, gedetailleerd geconstrueerde werken met een uitbundige beeldtaal waarbij de exotische kleuren en patronen van het doek spatten. 

Haar narratief vormt een mix van fictieve elementen en Schneiders eigen ‘patchwork’-familie met haar zus Joana en een halfzus. Net als een schrijver zich verbonden voelt met zijn of haar karakters, bouwt Schneider en band op met deze familieleden. “In plaats van dat ik het verhaal van a tot z schrijf, schilder ik de emoties van de karakters, de omstandigheden en interacties”, zegt ze. In één volle scene brengt de kunstenaar verschillende emoties van haar karakters tot leven. Ook humor macht, ego, ongemak, en geweld spelen een rol. Doordat haar studio in de rauwe Schilderswijk in Den Haag is gevestigd, beïnvloedt het haar onderwerp, zoals te zien is in het werk ‘Reputation ruined’. 

Het is opmerkelijk dat er geen spoor van ouders te bekennen is. “Ik vind het een interessant gegeven dat kinderen noodgedwongen tot elkaar zijn veroordeeld, dat ze voor elkaar moeten zorgen, en hoe ze omgaan met de verantwoordelijke ouderrol”, zegt ze. Ook tijdens Art Rotterdam laat ze een serie schilderijen zien die het verhaal vertellen over zes broers en zussen; in elk schilderij krijgt een van hen de hoofdrol.  Zo is de oudste broer zichtbaar nerveus in het werk ‘Demi is driving’ omdat hij als bestuurder de verantwoordelijkheid heeft voor iedereen. Zo leiden hun worstelingen tot stressvolle en tegelijk komische situaties.